Wsteczne ubezpieczenia zdrowotne – jak działają?

Ogólne zasady funkcjonowania powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych są mniej więcej każdemu znane. Kto pracuje na odpowiedniej umowie, ma status bezrobotnego, jest uczniem lub studentem do 26. roku życia, małżonkiem osoby ubezpieczonej itp. – ma prawo do korzystania nieodpłatnie z różnych usług publicznej służby zdrowia. Pryncypium przepisów w tej sprawie nie spotkały żadne zmiany, aczkolwiek od 12 stycznia 2017 roku, za sprawą nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, pojawiły się pewne nowe możliwości. Dotyczą one „wstecznego” zgłoszenia się jako osoba ubezpieczona. Założenie zasady nie jest skomplikowane: komu przysługuje prawo do ubezpieczenia – nie musi za usługi płacić. To, co się zmienia, to możliwość zgłoszenia swoich praw również po wykonaniu samej usługi. Niby prosta sprawa, jednakże do tej pory sporo osób w skali kraju obciążonych było kosztami, które im się w świetle przepisów „nie należały”. Dlaczego? Mogły o tym nie wiedzieć albo nie dopełnić formalności, przez przeoczenie, z niewiedzy czy też z pośpiechu. Niektóre osoby nie są lub nie były formalnie ubezpieczone (pokazują się jako nieubezpieczone w systemie), chociaż spełniają przesłanki, by być. Najczęściej są to osoby, którym ubezpieczenie przysługuje przez członka rodziny, ale też np. studenci, którzy ubezpieczeni byli w pracy, a nie wiedzieli, że po jej zakończeniu powinni być powtórnie zgłoszeni przez swoją uczelnie. Wszyscy znajdujący się w tej sytuacji mogą zgłosić się już po zabiegu, konsultacji czy operacji, i należność nie będzie egzekwowana.

Ubezpieczenie obejmuje także najbliższą rodzinę osoby pracującej. Źródło: Pixabay.com.

Ubezpieczenie obejmuje także najbliższą rodzinę osoby pracującej. Źródło: Pixabay.com.

Najważniejszy powód, by omawiać ten przepis dokładnie, to ograniczenie czasowe zarówno „wstecznego ubezpieczenia”, jak i „amnestii”, która została wprowadzona wraz z wejściem w życie ustawy. Jeśli chodzi o ten pierwszy aspekt, to każdemu o niepewnym statusie ubezpieczonego przyda się wiadomość, że na zgłoszenie się ma tylko 30 dni od czasu danej usługi – albo od informacji od NFZ o wszczęciu postępowania administracyjnego. Zgłoszenia dokonuje płatnik ubezpieczenia, którym w wielu przypadkach będzie pracodawca. Drugim przypadkiem jest wspomniana „amnestia”, która dotyczy wszystkich świadczeń wykonanych w ostatnich latach: konkretnie, w okresie 2013-2016. To, można powiedzieć, „jednorazowa oferta”, która będzie obecnie istotna zwłaszcza dla tych, którzy nie byli w stanie zapłacić i mają na sobie windykację. Czas na zgłoszenie w tym przypadku to 90 dni od wprowadzenia ustawy. Oznacza to, że szansa przepadnie po 11 kwietnia 2017.

Leave a reply