GRAND PRIX NIEMIEC NA TORZE NÜRBURGRING 07.07.2013

Kolejny emocjonujący weekend Mistrzostw Świata Formuły 1 2013 – Grand Prix Niemiec, tym razem na torze Nürburgring już za nami – cóż to były za emocje!

Wygrał Sebastian Vettel z zespołu Red Bull Racing, przed dwoma Lotusami – Kimmiego Räikkönena i Romain Grosjeana, powiększając tym samym swój dorobek punktowy ze 132 do 157 punktów i umacniając się na pozycji lidera tegorocznej edycji Mistrzostw Świata Formuły 1, ale po kolei.

1 SESJA TRENINGOWA

Na wstępie należy zaznaczyć, że piątkowa – pierwsza sesja treningowa – była zdominowana przez Mercedesy, których kierowcy „wykręcili” najlepsze czasy.

Wszystkie dane pierwszej sesji treningowej zostały ujęte w poniższym zestawieniu:

Pozycja Kierowca Zespół Czas Różnica Okrążenia

1

Lewis Hamilton Mercedes 1:31,754

25

2

Nico Rosberg Mercedes 1:31,973 0,219

25

3

Mark Webber Red Bull Racing-Renault 1:32,789 1,035

22

4

Adrian Sutil Force India-Mercedes 1:32,822 1,068

16

5

Kimi Räikkönen Lotus-Renault 1:32,956 1,202

22

6

Felipe Massa Ferrari 1:33,065 1,311

18

7

Jenson Button McLaren-Mercedes 1:33,139 1,385

24

8

Sebastian Vettel Red Bull Racing-Renault 1:33,213 1,459

20

9

Romain Grosjean Lotus-Renault 1:33,260 1,506

27

10

Sergio Perez McLaren-Mercedes 1:33,456 1,702

18

11

Paul di Resta Force India-Mercedes 1:33,493 1,739

18

12

Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari 1:33,810 2,056

20

13

Daniel Ricciardo STR-Ferrari 1:33,901 2,147

23

14

Jean-Eric Vergne STR-Ferrari 1:33,976 2,222

26

15

Pastor Maldonado Williams-Renault 1:34,025 2,271

20

16

Valtteri Bottas Williams-Renault 1:34,200 2,446

22

17

Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari 1:34,437 2,683

24

18

Charles Pic Caterham-Renault 1:35,674 3,920

23

19

Max Chilton Marussia-Cosworth 1:35,987 4,233

19

20

Giedo van der Garde Caterham-Renault 1:36,078 4,324

23

21

Rodolfo Gonzalez Marussia-Cosworth 1:37,459 5,705

21

22

Fernando Alonso Ferrari No time

2

Dominacja Mercedesa była widoczna na pierwszy rzut oka. Kierowcy odnotowywali czasy na zbliżonym poziomie, aby na koniec sesji treningowej, po 25 kółkach, zejść poniżej 1:32 – jako jedyny zespół.
Mark Webber – najlepszy z pozostałych kierowców stracił ponad sekundę do Hamiltona, co równa się około 50 metrom toru.

Obecny mistrz świata i pretendent do utrzymania tego tytułu, należy przy tym dodać, że nielubiany w świecie F1 – Sebastian Vettel odnotował ósmy czas ze stratą blisko półtorej sekundy do lidera. Ciekawostką jest fakt, że Fernando Alonso wykonał tylko dwa okrążenia instalacyjne i nie przejechał żadnego okrążenia pomiarowego.

Rekordy sektorów po pierwszej sesji treningowej wyglądały następująco:

Sektor

Kierowca

Czas

1

Lewis Hamilton

29,995

2

Lewis Hamilton

38,323

3

Nico Rosberg

23,366

SUMA

1:31,684

Najlepszy możliwy do uzyskania czas pierwszej sesji treningowej, będący sumą rekordów poszczególnych sektorów, wynosiłby 1:31,684 co jest czasem lepszym o zaledwie 7 setnych sekundy (0:00,070) od czasu Lewisa Hamiltona – zdobywcy rekordów w pierwszych dwóch sektorach.

2 SESJA TRENINGOWA

Piątkowa, druga sesja treningowa nie została zdominowana przez żadnego z kierowców, ale widać było wysoką formę Sebastiana Vettela.

Wszystkie dane drugiej sesji treningowej zostały ujęte w poniższym zestawieniu:

Pozycja Kierowca Zespół Czas Różnica Okrążenia

1

Sebastian Vettel Red Bull Racing-Renault 1:30,416

39

2

Nico Rosberg Mercedes 1:30,651 0,235

38

3

Mark Webber Red Bull Racing-Renault 1:30,683 0,267

41

4

Romain Grosjean Lotus-Renault 1:30,843 0,427

32

5

Kimi Räikkönen Lotus-Renault 1:30,848 0,432

27

6

Fernando Alonso Ferrari 1:31,056 0,640

39

7

Felipe Massa Ferrari 1:31,059 0,643

41

8

Lewis Hamilton Mercedes 1:31,304 0,888

35

9

Jenson Button McLaren-Mercedes 1:31,568 1,152

37

10

Paul di Resta Force India-Mercedes 1:31,797 1,381

40

11

Adrian Sutil Force India-Mercedes 1:31,824 1,408

34

12

Daniel Ricciardo STR-Ferrari 1:31,855 1,439

42

13

Jean-Eric Vergne STR-Ferrari 1:32,055 1,639

39

14

Sergio Perez McLaren-Mercedes 1:32,086 1,670

36

15

Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari 1:32,495 2,079

39

16

Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari 1:32,762 2,346

44

17

Valtteri Bottas Williams-Renault 1:32,879 2,463

35

18

Pastor Maldonado Williams-Renault 1:32,880 2,464

36

19

Charles Pic Caterham-Renault 1:33,695 3,279

38

20

Giedo van der Garde Caterham-Renault 1:33,804 3,388

40

21

Jules Bianchi Marussia-Cosworth 1:34,017 3,601

10

22

Max Chilton Marussia-Cosworth 1:34,667 4,251

39

W drugiej sesji treningowej kierowcy znacznie poprawiali swoje czasy, jednocześnie sprawdzając ustawienia bolidów, pracę i zużycie opon oraz zużycie paliwa, podczas wyjazdów na długie stinty. Czas okrążenia 1:32 nie był już wyczynem – 12 kierowców zeszło poniżej tej granicy, natomiast tylko 5-ciu zeszło poniżej 1:31. Najlepszy czas odnotował Sebastian Vettel – 1:30,416 (blisko 3 sekundy lepiej niż na poprzednim treningu!) i aż siedmiu kierowców uzyskało czasy ze stratą poniżej jednej sekundy do Vettela.

Rekordy sektorów po drugiej sesji treningowej wyglądały następująco:

Sektor

Kierowca

Czas

1

Mark Webber

29,534

2

Sebastian Vettel

37,698

3

Sebastian Vettel

23,080

SUMA

1:30,312

Najlepszy możliwy do uzyskania czas drugiej sesji treningowej, będący sumą rekordów poszczególnych sektorów, wynosiłby 1:30,312 i byłby to czas lepszy o 0:01,372 od teoretycznego najlepszego czasu pierwszej sesji. Ponadto jest to czas lepszy o niewiele ponad jedną dziesiątą sekundy (0:00,104) od zdobywcy rekordów w dwóch ostatnich sektorach – Sebastiana Vettela.

3 SESJA TRENINGOWA

Sobotnia, trzecia z kolei sesja treningowa – tuż przed kwalifikacjami  – została tym razem zdominowana przez Sebastiana Vettela, który jako jedyny zszedł poniżej 1:30 i odnotował rekordy we wszystkich sektorach, choć co ciekawe – nie na jednym okrążeniu.

Wszystkie dane trzeciej sesji treningowej zostały ujęte w poniższym zestawieniu:

Pozycja Kierowca Zespół Czas Różnica Okrążenia

1

Sebastian Vettel Red Bull Racing-Renault 1:29,517

19

2

Nico Rosberg Mercedes 1:30,193 0,676

19

3

Mark Webber Red Bull Racing-Renault 1:30,211 0,694

18

4

Fernando Alonso Ferrari 1:30,621 1,104

16

5

Felipe Massa Ferrari 1:30,639 1,122

17

6

Kimi Räikkönen Lotus-Renault 1:30,671 1,154

19

7

Lewis Hamilton Mercedes 1:30,744 1,227

20

8

Romain Grosjean Lotus-Renault 1:30,781 1,264

18

9

Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari 1:30,966 1,449

20

10

Adrian Sutil Force India-Mercedes 1:31,009 1,492

18

11

Jenson Button McLaren-Mercedes 1:31,326 1,809

22

12

Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari 1:31,405 1,888

20

13

Paul di Resta Force India-Mercedes 1:31,733 2,216

21

14

Jean-Eric Vergne STR-Ferrari 1:31,855 2,338

18

15

Sergio Perez McLaren-Mercedes 1:31,855 2,338

23

16 Daniel Ricciardo STR-Ferrari 1:31,898 2,381

19

17

Pastor Maldonado Williams-Renault 1:31,969 2,452

20

18

Valtteri Bottas Williams-Renault 1:32,036 2,519

23

19

Charles Pic Caterham-Renault 1:33,230 3,713

19

20

Jules Bianchi Marussia-Cosworth 1:33,470 3,953

22

21

Giedo van der Garde Caterham-Renault 1:33,964 4,447

21

22

Max Chilton Marussia-Cosworth 1:34,683 5,166

20

Na zdecydowany podziw zasługuje poprawa czasu przez Sebastiana  Vettela, który poprawił swój i tak najlepszy rezultat z drugiej sesji treningowej o blisku sekundę! Tym samym nikt nie był w stanie dotrzymać mu kroku, Nico Rosberg i Mark Webber stracili do Vettela blisko siedem dziesiątych sekundy (0:00,700) i jako jedyni uzyskali czasy ze stratą poniżej sekundy do obecnego Mistrza Świata.

Rekordy sektorów po trzeciej sesji treningowej wyglądały następująco:

Sektor

Kierowca

Czas

1

Sebastian Vettel

29,400

2

Sebastian Vettel

37,245

3

Sebastian Vettel

22,817

SUMA

1:29,462

Najlepszy możliwy do uzyskania czas trzeciej sesji treningowej, będący sumą rekordów poszczególnych sektorów, wynosiłby 1:29,462 i byłby to czas lepszy o 0:00,850 od teoretycznego najlepszego czasu drugiej sesji. Ponadto jest to czas lepszy o niewiele ponad pięć setnych sekundy (0:00,055) od zdobywcy rekordów we wszystkich sektorach – Sebastiana Vettela.

KWALIFIKACJE

Kwalifikacje wygrał dosyć niespodziewanie, bo poprawiając o blisko półtorej sekundy (0:01,346) swój dotychczasowy czas weekendu, Lewis Hamilton.

Pierwsza sesja kwalifikacyjna przebiegała bez niespodzianek. Już tradycyjnie na sześciu ostatnich miejscach ukończyli ją kierowcy zespołów Marussia-Cosworth, Caterham-Renault i Williams-Renault, co w przypadku tego ostatniego jest smutnym ukoronowaniem chlubnej historii zespołu – tegoroczne Grand Prix Niemiec było 600 wyścigiem Williamsa w historii Formuły 1.

Druga sesja treningowa była jedną z bardziej sensacyjnych sesji ostatnich lat, a na pewno najbardziej sensacyjną w tegorocznym kalendarzu mistrzostw, a była taką dlatego, że odpadł po niej i nie wszedł do Q3 Nico Rosberg, który w tym sezonie (głównie dzięki dobremu bolidowi Mercedesa) osiąga życiowe rekordy i zajmuje obecnie 6 miejsce w klasyfikacji generalnej. Stało się tak dlatego, że po świetnym czasie 1:30,326 (porównywalnym z tym uzyskanym przez Rosberga podczas trzeciego treningu) ekipa pod przywództwem Rossa Brawna zdecydowała że jest on wystarczający do zakwalifikowania się do trzeciej części „czasówki”. Nic bardziej mylnego… Nie wzięli pod uwagę ani faktu, że tor zyskiwał na przyczepności, ani przebłysku geniuszu u Jensona Buttona z ekipy McLarena (1:30,269 – 10 pozycja) i Nico Hulkenberga z ekipy Saubera (1:30,231 – 9 pozycja). Niestety tak wysoka dyspozycja konkurencji ujawniła się pod koniec sesji treningowej, najczęściej na okrążeniach ukończonych już po zamknięciu czasu kwalifikacji, więc Rosberg musiałby wyjechać najpóźniej 1:30,000 przed ukończeniem drugiej części czasówki by poprawić swój wynik, na co było już za późno. Niech to będzie nauczką dla wszystkich zespołów, że w kwalifikacjach przy braku dominacji, trzeba jeździć do końca.

Trzecia część kwalifikacji to z jednej strony niespodzianka w postaci Pole Position dla Lewisa Hamiltona, genialne – 6 miejsce dla Daniela Ricciardo ze Scuderia Toro Rosso oraz zagrania taktyczne Buttona i Hulkenberga, którzy nie wyjechali na okrążenia pomiarowe oraz Alonso i Massy z Ferrari, którzy wyjechali na oponach o średniej twardości, dzięki czemu mogli później zjechać na pierwszą zmianę opon w czasie wyścigu, a miękką mieszankę wykorzystać przy ostatniej zmianie – gdy bolid jest najlżejszy – dzięki czemu i czasy są najlepsze i degradacja opon najmniejsza.

Wszystkie dane kwalifikacji, dla wszystkich sesji kwalifikacyjnych zostały ujęte w poniższym zestawieniu:

Pozycja Kierowca Zespół Q1 Q2 Q3 Okrążenia

1

Lewis Hamilton Mercedes 1:31.131  1:30.152  1:29.398

14

2

Sebastian Vettel Red Bull Racing-Renault 1:31.269  1:29.992  1:29.501

14

3

Mark Webber Red Bull Racing-Renault 1:31.428  1:30.217  1:29.608

14

4

Kimi Räikkönen Lotus-Renault 1:30.676  1:29.852  1:29.892

15

5

Romain Grosjean Lotus-Renault 1:31.242  1:30.005  1:29.959

16

6

Daniel Ricciardo STR-Ferrari 1:31.081  1:30.223  1:30.528

16

7

Felipe Massa Ferrari 1:30.547  1:29.825  1:31.126

17

8

Fernando Alonso Ferrari 1:30.709  1:29.962  1:31.209

15

9

Jenson Button McLaren-Mercedes 1:31.181  1:30.269

16

10

Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari 1:31.132  1:30.231

13

11

Nico Rosberg Mercedes 1:31.322  1:30.326

10

12

Paul di Resta Force India-Mercedes 1:31.322  1:30.697

18

13

Sergio Perez McLaren-Mercedes 1:31.498  1:30.933

16

14

Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari 1:31.681  1:31.010

17

15

Adrian Sutil Force India-Mercedes 1:31.320  1:31.010

15

16

Jean-Eric Vergne STR-Ferrari 1:31.629  1:31.104

12

17

Valtteri Bottas Williams-Renault 1:31.693

8

18

Pastor Maldonado Williams-Renault 1:31.707

6

19

Charles Pic Caterham-Renault 1:32.937

8

20

Jules Bianchi Marussia-Cosworth 1:33.063

9

21

Giedo van der Garde Caterham-Renault 1:33.734

8

22

Max Chilton Marussia-Cosworth 1:34.098

9

Rekordy sektorów po wszystkich sesjach kwalifikacyjnych wyglądały następująco:

Sektor

Kierowca

Czas

1

Kimi Räikkönen

29,253

2

Romain Grosjean

37,162

3

Sebastian Vettel

22,813

SUMA

1:29,228

Najlepszy możliwy do uzyskania czas kwalifikacji, będący sumą rekordów poszczególnych sektorów, wynosiłby 1:29,228 i byłby to czas lepszy o siedemnaście setnych sekundy (0:00,170) od zwycięzcy kwalifikacji – Lewisa Hamiltona, który – co ciekawe – nie odnotował rekordu w żadnym z trzech sektorów. To dowodzi tezie, że nieważne są rekordy, tylko złożenie czasu z trzech dobrych przejazdów wszystkich sektorów podczas jednego okrążenia.

WYŚCIG

Sam wyścig, rozgrywany tradycyjnie w niedzielę był jednym z najbardziej emocjonujących w tym sezonie. Zwycięstwo odniósł (po raz pierwszy na tym torze) Sebastian Vettel, po skutecznej obronie przed naciskającymi go w końcówce wyścigu zdobywcami drugiego i trzeciego miejsca – kierowcami zespołu Lotus – Kimim Räikkönenem i Romain Grosjeanem. Po genialnym starcie z pierwszej linii – z drugiego pola startowego, spychany przez Lewisa Hamiltona do prawej krawędzi toru, zdołał przebić się na pierwsze miejsce tuż przed pierwszym, najtrudniejszym zakrętem tego obiektu i – jakby to powiedział Andrzej Borowczyk – w „arcy-trudnych” warunkach zmieścić się w owym prawym zakręcie, utrzymując przy tym prowadzenie. Za jego plecami to samo zdołał uczynić Mark Webber objeżdżając zdezorientowanego Hamiltona od zewnętrznej i szerokim łukiem rozpędzając się na tyle by wskoczyć między swojego kolegę z zespołu a kierowcę Mercedesa. Tym samym Hamilton spadł na trzecią pozycję po pierwszym zakręcie, ale był to dopiero początek jego problemów.

Mistrz Świata skutecznie kontrolował tempo i dublet Red Bulli utrzymywał prowadzenie – do pierwszych pit stopów. Po serii wizyt w boksie Romain Grosjean, startujący z piątej pozycji i nie zjeżdżający jeszcze na wymianę opon, prowadził stawce od okrążenia 9 do 13 kiedy to sam udał się na wizytę w boksie. Swoją przewagę nad kolegą z zespołu – Räikkönenem stracił dopiero po incydencie na 24 okrążeniu, kiedy to bolid zespołu Marussia pozostawiony dwa okrążenia wcześniej na poboczu przez Julesa Bianchi po tym jak ekspolodował mu silnik, a bolid zajął się ogniem; wytoczył się na tor nim zdążyły nim się zająć ekpiy porządkowe.

Na szczęście żaden bolid akurat nie jechał na tym odcinku toru, ale aby uniknąć niebezpieczeństwa na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa i pozostał aż do 29 okrążenia włącznie. Dzięki temu wiele zyskał Mark Webber, który stracił około półtorej minuty w boksie, po tym jak na 9 okrążeniu, gdy zjechał na wymianę opon, został wypuszczony ze stanowiska serwisowego z niedokręconym tylnym prawym kołem, które przy znacznej prędkości (na szczęście limitowanej w alei serwisowej) urwało się i dosyć poważnie uderzyło kamerzystę Paula Allena, powalając go na ziemię.Urwane koło z bolidu WebberaPoszkodowany został później przetransportowany helikopterem na obserwację do szpitala w Koblenz (jak się później okazało nic poważnego mu się nie stało), ale Australijczyk został dopchany do garażu przez swoją ekipę i zostało mu dokręcone brakujące koło. Dzięki okresowi neutralizacji Webber mógł wyprzedzić kierowców, którzy go zdublowali i powrócić na odpowiednie miejsce w stawce niwelując swoją stratę do lidera z około minuty, do kilkunastu sekund.

Od 30 okrążenia, kiedy samochód bezpieczeństwa zjechał, a wyścig rozpoczął się na nowo, Vettel miał dwa Lotusy na ogonie. Najpierw (bezskutecznie) zaatakował Grosjean, choć dopiero na 40 okrążeniu, na którym zjechał do alei serwisowej. Vettel zjechał zaraz potem – na 41 okrążeniu, co pozwoliło Räikkönenowi na osiągnięcie i utrzymanie przewagi, aż do 49 okrążenia, kiedy to z przewagą kilkunastu sekund nad Vettelem, zjechał po komplet świeżych miękkich opon. Pomysł był dobry, ponieważ Fin zjechał poprzednio na wymianę opon na początku okresu neutralizacji, więc przejechał na pośredniej mieszance 25 okrążeń, a przejechanie na nich wyścigu do końca – 36 okrążeń, było zbyt dużym ryzykiem i mogło doprowadzić do gwałtownej degradacji opon i utraty wielu pozycji, a nawet do uszkodzenia gum i nieukończenia wyścigu.

Mając świeże, szybkie, miękkie opony i tylko dwóch zawodników – Vettela i Grosjeana przed sobą, na już zużytych, wolniejszych oponach o średniej twardości, Kimi był pretendentem do wygrania całego wyścigu – jego strata do prowadzącego Vettela wynosiła około 3,6 sekundy. Niestety jego tempo nie było tak dobre by z łatwością mógł wyprzedzić swojego partnera z zespołu Lotus, który przepuścił go dopiero na 55 okrążeniu. Od tego momentu zaczęła się szaleńcza pogoń Räikkönena za Vettelem, który miał przewagę około 2 sekund i na każdym okrążeniu zmniejszała się ona o około 0,2 sekundy. Niestety nie wystarczyło czasu i okrążeń – na odległość pozwalającą na włączenie DRS i potencjalny atak musiał czekać do ostatniego okrążenia. Tym samym dojechał na drugim miejscu, zdobywając 18 punktów (łącznie 116) i zmniejszając stratę w klasyfikacji generalnej do drugiego Alonso z 13 do 7 punktów.

W tym samym czasie Fernando Alonso skutecznie realizował strategię Ferrari. Start na pośredniej mieszance pozwolił mu na przejechanie ostatnich siedmiu okrążeń na szybkich acz delikatnych miękkich oponach. Dzięki temu dosłownie pożerał dystans dzielący go od Romain Grosjean, ale Francuz świetnie bronił się przed Hiszpanem i nie dał się wyprzedzić do końca wyścigu, dowożąc zaszczytne 3 miejsce i awansując o jedno miejsce w klasyfikacji generalnej – na 8 pozycję z dorobkiem 41 punktów. Sam Alonso zdobył 12 punktów i zwiększył swój dorobek do 123 punktów, ale stracił w generalce zarówno do prowadzącego Vettela (157 punktów) jak i goniącego go Räikkönena.

Hamilton jechał naprawdę trudny i pechowy dla niego wyścig. Po szybkiej stracie pierwszego miejsca borykał się z nad i podsterownością bolidu (jak przez cały weekend) i żywotnością opon. Dużo czasu stracił nie mogąc poradzić sobie z wyjątkowo dobrze jadącym Nico Hulkenbergiem w Sauberze, ale w końcu dojechał na dobrym – piątym miejscu, wyprzedzając w kluczowych momentach McLareny Pereza i Buttona. Dzięki tym 10 punktom umocnił swoją 4-tą pozycję w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 99 punktów, tracąc niestety do pierwszych trzech rywali.

Stary zespół Hamiltona błyszczał namiastką swojej legendarnej formy dzięki wspaniałej strategii wyścigowej, w ramach której Button wystartował na średnim, a Perez na miękkim komplecie opon, odpowiednio z 9 i 13 pozycji. Wiele razy dochodziło między nimi do rywalizacji koło w koło, ale to Button pokazał swoją wyższość finiszując na 6 miejscu, zdobywając 8 punktów do klasyfikacji generalnej, umacniając się na 10 pozycji, jednocześnie zmniejszając przewagę di Resty z 11 do 3 punktów.
Drugi z kierowców McLarena – Sergio Perez nie mógł oprzeć się genialnemu Markowi Webberowi, który na kilka okrążeń przed końcem wydarł Meksykaninowi 7 miejsce, zdobył 6 punktów i umocnił się na 5-tej pozycji w klasyfikacji z dorobkiem 93 punktów. Sam Perez dowiózł 8 miejsce, zdobywając 4 punkty, zwiększając swój dorobek do 16 i awansując na 12 miejsce w generalce (ze stratą dla Jean-Eric Vergne, który nie ukończył wyścigu zjeżdżając do garażu na 22 okrążeniu z przyczyn technicznych, związanych z hydrauliką).

Na słabym, 9 miejscu, które wywalczył bez szczególnych wrażeń, dojechał Nico Rosberg, dzięki czemu dopisał 2 punkty i z 84 punktami łącznie w klasyfikacji generalnej ciągle pozostaje na 6 pozycji.

10 miejsce dowiózł Nico Hulkenberg, startując również z 10 pola, dzięki czemu mógł dopisać 1 punkt, gromadząc jak do tej pory łącznie 7 punktów (15 miejsce) w klasyfikacji generalnej i zamykając stawkę punktowanych kierowców i w wyścigu i w tym sezonie.

Pozycja

Kierowca Zespół Okrążeń Czas/Problem

Pozycja Startowa

1

Sebastian Vettel Red Bull Racing-Renault

60

1:41:14.711

2

2

Kimi Räikkönen Lotus-Renault

60

+1.0 secs

4

3

Romain Grosjean Lotus-Renault

60

+5.8 secs

5

4

Fernando Alonso Ferrari

60

+7.7 secs

8

5

Lewis Hamilton Mercedes

60

+26.9 secs

1

6

Jenson Button McLaren-Mercedes

60

+27.9 secs

9

7

Mark Webber Red Bull Racing-Renault

60

+37.5 secs

3

8

Sergio Perez McLaren-Mercedes

60

+38.3 secs

13

9

Nico Rosberg Mercedes

60

+46.8 secs

11

10

Nico Hulkenberg Sauber-Ferrari

60

+49.8 secs

10

11

Paul di Resta Force India-Mercedes

60

+53.7 secs

12

12

Daniel Ricciardo STR-Ferrari

60

+56.9 secs

6

13

Adrian Sutil Force India-Mercedes

60

+57.7 secs

15

14

Esteban Gutierrez Sauber-Ferrari

60

+60.1 secs

14

15

Pastor Maldonado Williams-Renault

60

+61.9 secs

18

16

Valtteri Bottas Williams-Renault

59

+1 Lap

17

17

Charles Pic Caterham-Renault

59

+1 Lap

22

18

Giedo van der Garde Caterham-Renault

59

+1 Lap

20

19

Max Chilton Marussia-Cosworth

59

+1 Lap

21

Zjechał Jean-Eric Vergne STR-Ferrari

22

Hydraulika

16

Zjechał Jules Bianchi Marussia-Cosworth

21

Silnik

19

Zjechał Felipe Massa Ferrari

3

Wypadł

7

Największy wzrost pozycji w stosunku do pola startowego, odnotowali Sergio Perez i Charles Pic (+5), następnie Fernando Alonso (+4), Jenson Button i Pastor Maldonado (+3).

Największe spadki wśród kierowców, którzy ukończyli wyścig, odnotowali Daniel Ricciardo (-6) oraz Mark Webber i Lewis Hamilton (-4)./p

Leave a reply

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.